Lëndët e para (commodities) janë materiale bazë. Lëndët e para minerare dhe energjetike (hard commodities) nxirren nga toka: nafta bruto, gazi natyror, ari, bakri. Lëndët e para bujqësore (soft commodities) kultivohen: gruri, kafeja, sheqeri, pambuku.
Lëndët e para bujqësore janë veçanërisht të ndjeshme ndaj motit. Ato minerare reagojnë më shumë ndaj industrisë dhe gjeopolitikës.
Lëndët e para janë fizike, ndaj çdo gjë që pengon nxjerrjen e tyre nga toka ose transportin e tyre nëpër botë ndikon te çmimi.
Një thatësirë, një grevë në minierë, një rrugë detare e bllokuar ose një ndalim i ri i eksporteve mund ta ulin ofertën brenda natës, dhe çmimet reagojnë menjëherë.
Prodhuesit dhe blerësit e mëdhenj përdorin tregjet e lëndëve të para për të fiksuar çmimet dhe për të mbrojtur biznesin e tyre. Një fermer mund të bjerë dakord sot për çmimin e një korrjeje që vjen pas disa muajsh. Një zinxhir kafenesh mund të fiksojë çmimin e kokrrave të kafesë për vitin e ardhshëm.
Të dy heqin dorë nga fitimi i mundshëm në këmbim të sigurisë.
Një kontratë e së ardhmes është një marrëveshje për të blerë ose shitur një sasi të caktuar të një lënde të parë me një çmim fiks në një datë të ardhshme. Pjesa më e madhe e trading-ut me lëndë të para bëhet përmes kontratave të së ardhmes, dhe shumica e pozicioneve mbyllen para dorëzimit.
Lëndët e para shpesh lëvizin ndryshe nga aksionet. Për shembull, kur rritet inflacioni, çmimet e lëndëve të para mund të rriten ndërsa aksionet vuajnë.
