สินค้าโภคภัณฑ์ (Commodities) คือวัตถุดิบ สินค้าโภคภัณฑ์ประเภท Hard (โลหะและพลังงาน) ได้มาจากการขุดหรือการสกัด เช่น น้ำมันดิบ ก๊าซธรรมชาติ ทองคำ และทองแดง ส่วนประเภท Soft (สินค้าเกษตร) ได้มาจากการเพาะปลูก เช่น ข้าวสาลี กาแฟ น้ำตาล และฝ้าย
สินค้าประเภท Soft อ่อนไหวต่อสภาพอากาศเป็นพิเศษ ส่วนประเภท Hard ตอบสนองต่ออุตสาหกรรมและภูมิรัฐศาสตร์มากกว่า
สินค้าโภคภัณฑ์เป็นสินค้าที่จับต้องได้ ทุกอย่างที่ขัดขวางการนำขึ้นมาจากพื้นดินหรือการขนส่งไปทั่วโลกจึงส่งผลต่อราคา
ภัยแล้ง การนัดหยุดงานในเหมือง เส้นทางเดินเรือที่ถูกปิดกั้น หรือคำสั่งห้ามส่งออกใหม่ อาจทำให้อุปทานลดลงในชั่วข้ามคืน และราคาจะตอบสนองทันที
ผู้ผลิตและผู้ซื้อรายใหญ่ใช้ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์เพื่อล็อกราคาและปกป้องธุรกิจของตน เกษตรกรสามารถตกลงราคาวันนี้สำหรับผลผลิตที่จะเก็บเกี่ยวในอีกหลายเดือนข้างหน้า เครือร้านกาแฟสามารถกำหนดราคาเมล็ดกาแฟของปีหน้าไว้ล่วงหน้าได้
ทั้งสองฝ่ายยอมสละโอกาสได้กำไรเพิ่ม เพื่อแลกกับความแน่นอน
สัญญาซื้อขายล่วงหน้า (Futures) คือข้อตกลงที่จะซื้อหรือขายสินค้าโภคภัณฑ์ในปริมาณที่กำหนด ที่ราคาคงที่ ณ วันที่ในอนาคต การซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นผ่านสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และสถานะส่วนใหญ่ถูกปิดก่อนถึงการส่งมอบ
สินค้าโภคภัณฑ์มักเคลื่อนไหวต่างจากหุ้น ตัวอย่างเช่น เมื่อเงินเฟ้อสูงขึ้น ราคาสินค้าโภคภัณฑ์อาจปรับขึ้นในขณะที่หุ้นกำลังลำบาก
