ปัจจัยพื้นฐานคือข้อเท็จจริงที่เปลี่ยนมูลค่าของสินทรัพย์ เช่น กำไรของบริษัท อัตราดอกเบี้ย เงินเฟ้อ และการจ้างงาน เมื่อมีการประกาศข้อมูลใหม่ ตลาดจะปรับราคาภายในไม่กี่วินาที
สิ่งสำคัญไม่ใช่ว่าตัวเลขออกมาดีหรือแย่ แต่คือตัวเลขออกมาดีกว่าหรือแย่กว่าที่คาดไว้
บริษัทจดทะเบียนรายงานผลประกอบการทุกไตรมาส นักวิเคราะห์จะเผยแพร่ประมาณการไว้ล่วงหน้า ราคาหุ้นจึงสะท้อนความคาดหวังไว้แล้ว สิ่งที่ทำให้ราคาเคลื่อนไหวคือส่วนที่ผิดไปจากคาด
ธนาคารกลางเป็นผู้กำหนดต้นทุนพื้นฐานของการกู้ยืม เมื่ออัตราดอกเบี้ยขึ้น เงินกู้จะแพงขึ้น กำไรของบริษัทถูกกดดัน และทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าอย่างเงินฝากและพันธบัตรก็ให้ผลตอบแทนมากขึ้น เงินจึงมักไหลออกจากสินทรัพย์ที่เสี่ยงกว่า
ค่าเงินก็ตอบสนองเช่นกัน อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นมักทำให้ค่าเงินแข็งค่าขึ้น
เงินเฟ้อคืออัตราที่ราคาสินค้าสูงขึ้น เงินเฟ้อที่สูงกดดันให้ธนาคารกลางขึ้นอัตราดอกเบี้ย ตลาดจึงตอบสนองรุนแรงต่อรายงานเงินเฟ้อทุกฉบับ และมักตอบสนองต่อส่วนที่ผิดคาดมากกว่าตัวระดับเงินเฟ้อเอง
เมื่อความกลัวเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะในช่วงวิกฤต ความขัดแย้ง หรือตลาดร่วงอย่างฉับพลัน นักลงทุนจะขายสินทรัพย์เสี่ยงและย้ายเงินไปยังสินทรัพย์ปลอดภัย (Safe Haven) เช่น ทองคำ พันธบัตรรัฐบาล และสกุลเงินอย่างดอลลาร์สหรัฐ ฟรังก์สวิส และเยนญี่ปุ่น
การเคลื่อนไหวเหล่านี้อาจเกิดขึ้นเร็วและรุนแรง
ตรวจสอบปฏิทินเศรษฐกิจก่อนเทรด เพื่อให้รู้ว่าตัวเลขเหล่านี้จะประกาศเมื่อไหร่
