นักลงทุนและเทรดเดอร์ใช้ตลาดเดียวกัน แต่มองกรอบเวลาต่างกัน นักลงทุนเหมือนคนปลูกต้นไม้ ซื้อสิ่งที่เชื่อว่าจะเติบโต แล้วรอเป็นปี ๆ
เทรดเดอร์เหมือนนักโต้คลื่น มองหาคลื่นที่อยู่ได้เป็นนาที เป็นวัน หรือเป็นสัปดาห์ แล้วลงจากคลื่นเมื่อคลื่นหมดแรง
นักลงทุนซื้อสินทรัพย์ที่คาดว่ามูลค่าจะเพิ่มขึ้น และถือไว้ผ่านช่วงขึ้นลง ผลตอบแทนของแต่ละปีจะงอกเงยต่อจากผลตอบแทนของปีก่อน ซึ่งเรียกว่าผลตอบแทนทบต้น
เทรดเดอร์ไม่ได้รอการเติบโตหลายปี แต่มองหาการแกว่งตัวของราคาที่จับได้ และทำกำไรได้ทั้งตอนราคาขึ้นและตอนราคาลง
นี่คือสิ่งที่ต้องแลกกัน การเคลื่อนไหวสร้างโอกาส และการเคลื่อนไหวเดียวกันนั้นก็สร้างความเสี่ยง ตลาดที่แกว่ง 2% ไปในทางที่คุณได้ประโยชน์ ก็แกว่ง 2% สวนทางคุณได้เร็วพอ ๆ กัน
ในไทม์เฟรม (กรอบเวลา) สั้น ๆ การเคลื่อนไหวส่วนใหญ่เป็นเรื่องสุ่ม เช่น คำสั่งซื้อขายขนาดใหญ่หนึ่งรายการ พาดหัวข่าว หรือช่วงเวลาที่ตลาดเงียบ การมองทุกการขยับเป็นสัญญาณจะนำไปสู่ Overtrading (เทรดมากเกินไป) และการขาดทุนเล็ก ๆ ที่เลี่ยงได้ต่อเนื่องกัน
เดย์เทรดเดอร์เปิดและปิดทุกสถานะภายในวันเดียวกัน จึงไม่ต้องเจอความเสี่ยงจากข่าวข้ามคืน พวกเขาตัดสินใจหลายครั้ง มักภายในไม่กี่นาที และต้องอาศัยต้นทุนต่ำกับการส่งคำสั่งที่รวดเร็ว
สวิงเทรดเดอร์ถือสถานะตั้งแต่หลายวันจนถึงไม่กี่สัปดาห์ เพื่อจับการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่หนึ่งช่วงภายในแนวโน้ม พวกเขาเทรดไม่บ่อย ดูตลาดวันละหนึ่งหรือสองครั้ง และยอมรับความเสี่ยงข้ามคืนได้บ้าง
เทรดเดอร์สาย Position Trading (ถือสถานะระยะยาว) ตามแนวโน้มยาว ๆ เป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน ซึ่งมักมีอัตราดอกเบี้ยหรือวัฏจักรเศรษฐกิจเป็นตัวขับเคลื่อน เป็นสไตล์ที่ใกล้เคียงกับการลงทุนที่สุด แต่ก็ยังมีจุดออกที่กำหนดไว้ชัดเจนและมี Stop Loss
สไตล์ที่ใช่คือสไตล์ที่เข้ากับชีวิตของคุณ ไม่ใช่สไตล์ที่ดูน่าตื่นเต้นที่สุด ตอบคำถามสามข้อนี้อย่างตรงไปตรงมา
