Ang mga over-the-counter (OTC) na share ay direktang tine-trade sa pagitan ng mga partido sa pamamagitan ng mga network ng dealer, hindi sa isang malaking exchange. Kadalasan, mga kumpanya ito na masyadong maliit, masyadong bago, o ayaw sumunod sa buong patakaran sa paglilista.
Ang mga dealer ang nagbibigay ng presyo, hindi ito itinatakda ng isang sentral na order book.
Kadalasang nasa maagang yugto pa ang mga OTC na kumpanya, kaya malawak ang posibleng kahinatnan. Puwedeng dumami nang ilang ulit ang halaga ng isang share, o mawalan ito ng halaga. Dahil limitado ang impormasyon, mas mahirap tantyahin ang panganib, hindi lang ito mas malaki.
Nakaayos sa mga tier (antas) ang mga OTC market ayon sa dami ng impormasyong isinisiwalat ng kumpanya. Ang mga mas mataas na tier ay nangangailangan ng audited na financials at regular na ulat. Ang pinakamababang mga tier ay puwedeng halos walang bagong impormasyon.
Kapag mas mababa ang tier, mas umaasa ka sa tiwala sa iyong pagte-trade.
May ilang kilalang kumpanya na nagsimula sa OTC bago lumipat sa isang malaking exchange. Totoo ang kuwentong iyan, pero bihira. Sa bawat tagumpay, maraming OTC na kumpanya ang hindi kailanman lumalago.
Para mahanap ang mga eksepsyon, kailangan ng pananaliksik sa negosyo, hindi ng mga tip o hype.
Dahil kaunti ang mamimili at nagbebenta, puwedeng madaling bilhin at mahirap ibenta ang mga OTC na share. Kung kailangan mong lumabas, baka kailangan mong tanggapin ang mas mababang presyo, o maghintay nang ilang araw para sa mamimili.
Bago mag-trade ng kahit ano sa labas ng exchange, suriin ito nang mabuti.
