May kapalit ang bawat order. Puwede kang ma-fill agad sa kahit anong presyong available, o puwede mong igiit ang isang tiyak na presyo at tanggaping baka hindi ka ma-fill kahit kailan.
Walang mas magaling sa dalawa. Ang mahalaga ay sinadya mo ang pagpili, batay sa kailangan ng trade.
Ang sinasabi ng market order: i-fill mo ako ngayon, sa pinakamagandang presyong available. Halos siguradong makakapasok ka sa trade, pero hindi garantisado ang eksaktong presyo. Sa mabilis na merkado, puwede itong maiba sa nakita mo.
Ang sinasabi ng limit order: i-fill mo lang ako sa presyong ito o mas maganda pa. Nasa ibaba ng kasalukuyang presyo ang buy limit at nasa itaas naman ang sell limit. Hawak mo ang presyo, pero kung hindi kailanman maabot ng merkado ang level mo, walang mangyayari.
Awtomatikong isinasara ng stop loss ang posisyon mo kapag naabot ng presyo ang level na itinakda mo. Iisa lang ang dahilan kung bakit ito umiiral: para limitahan ang lugi mo bago ka makumbinsi ng emosyon na hawakan pa ang isang talong trade.
Karamihan sa mga trade na maayos ang plano ay gumagamit ng higit sa isang uri ng order. Isang karaniwang kombinasyon: pumasok gamit ang market o limit order, saka magkabit ng stop loss para sa proteksyon at ng limit order para mag-take profit.
Bago ka pumindot ng kahit anong button, alamin kung ano ang inuuna ng order na iyon.
