Isinusulat ang trading plan bago ang trade, hindi habang nasa gitna nito. Sa bawat trade, itala kung bakit ka papasok, saan ka papasok, saan ka magte-take profit at saan mo aaminin na mali ka.
Mas bihira ang mga pagkakataong talagang tugma sa plano mo kaysa sa ipinaparamdam ng merkado. Bahagi ng trabaho ang paghihintay sa isa, hindi ito pagkabigong kumilos.
Bawat trade na hindi planado ay nagdadagdag ng gastos sa spread at emosyonal na pressure nang walang naidadagdag na totoong edge (kalamangan).
Pagkatapos malugi, malakas ang tuksong bawiin agad ang pera, kadalasan sa pamamagitan ng mas malaki at mas mabilis na pag-trade. Iyan ang revenge trading (pagte-trade para bumawi), at ginagawa nitong ilang hindi planadong lugi ang isang planadong lugi.
Hindi nagsasara ang mga merkado, pero tumatahimik sila: tuwing holiday, sa hatinggabi at sa pagitan ng mga trading session. Kapag kaunti ang kalahok, lumalapad ang spread at puwedeng tumalon ang presyo kahit sa maliliit na order.
Mas hindi maaasahan ang mga galaw sa mga oras na ito, kaya maraming trader ang hindi na lang pumapasok.
Nanggagaling ang consistency sa pag-uulit ng parehong mga hakbang sa bawat session hanggang maging awtomatiko ang mahuhusay na desisyon.
Natapos mo na ang mga patakaran ng laro: paano nabubuo ang presyo, paano gumagana ang mga order, sino ang kalaban mo sa trade at magkano talaga ang gastos ng bawat trade. Susunod, ang mga merkado mismo.
